آشتی پیشرو و هیچکس در لندن؛ لایک و کامنت در تهران
همین اتفاق در روایت جامعه علاقه‌مند به رپ فارسی به یکی از نمادهای جدایی این دو تبدیل شد. البته اختلافشان را نمی‌شود فقط به یک ترک محدود کرد؛ حاشیه‌ها و اختلاف‌های شخصی دیگری هم در این سال‌ها مطرح شده‌اند. اما «چرا بدی» به هر حال نقطه‌ای بود که برای بسیاری، قصه رفاقت قدیمی دیگر رنگ‌وبوی سابق را نداشت.
موهای سروش سفید شده، رضا از ته دل خوشحال به نظر می‌رسد و حسین هم مثل همیشه در حاشیه قاب، بخشی از خاطرات قدیمی رپ فارسی را زنده می‌کند. این تصویر از لندن شاید در نگاه اول فقط دیدار چند رپر قدیمی باشد، اما برای آن‌هایی که سال‌ها با موسیقی این آدم‌ها زندگی کرده‌اند، ماجرا کمی فرق دارد. انگار یک‌دفعه دربِ انباری از خاطرات باز شده؛ روزهایی که هیچکس و پیشرو دو ضلع مهم از یک قصه مشترک بودند.
حالا در تهران یا بهتر بگوییم در سراسر ایران این ویدیو دست به دست می‌شود و احتمالا میلیون‌های ویو، لایک و کامنت را دریافت می‌کند. باز شدن داستان رفاقت عمیق دو رپر مشهور. حالا دوباره کنار هم دیده شده‌اند؛ دو نفری که زمانی برای هم آهنگ خواندند و بعد، علیه هم ترک منتشر کردند. دوستی‌شان آن‌قدر پررنگ بود که اختلافشان هم نمی‌توانست یک دعوای معمولی به نظر برسد. برای بخشی از مخاطبان رپ فارسی، این ماجرا شبیه قهر دو رفیق قدیمی بود؛ رفاقتی که یک روز با همکاری و هم‌مسیر شدن معنا پیدا کرده بود و روزی دیگر، به دیس و دیس‌بک رسیده بود.
روزهایی که هیچکس و پیشرو کنار هم بودند
برای درک بهتر اهمیت این دیدار، باید برگشت به روزهایی که رپ فارسی هنوز شکل امروزی‌اش را پیدا نکرده بود. هیچکس و پیشرو از چهره‌های مهم نسل یک بودند؛ آدم‌هایی که اسمشان با شکل‌گیری جریان زیرزمینی رپ ایران و همکاری‌های قدیمی، از جمله فعالیت‌های مرتبط با "صامت"، گره خورده است. برای هوادارانی که آن دوران را به خاطر دارند، هیچکس و پیشرو یادآور دوره‌ای‌اند که رپ فارسی بیشتر یک جهان کوچک و پرهیجان بود؛ جهانی با رفاقت‌های نزدیک و اختلاف‌های بزرگ!
ماجرای «چرا بدی»؛ وقتی پای رفاقت وسط آمد
اما قصه از جایی پیچیده شد که اختلاف‌های قدیمی به موسیقی رسیدند. یکی از نقاط مهم این ماجرا، همکاری هیچکس با زدبازی در قطعه «چرا بدی» بود؛ ترکی که در فضای اختلاف پیشرو و زدبازی منتشر شد و به‌عنوان دیسی علیه پیشرو شناخته می‌شد. برای مخاطبانی که از نزدیکی گذشته هیچکس و پیشرو خبر داشتند، حضور هیچکس در چنین قطعه‌ای فراتر از یک همکاری ساده نبود. سؤال طبیعی این بود: چطور ممکن است کسی که روزی این‌قدر به پیشرو نزدیک بوده، در آهنگی حضور داشته باشد که او را هدف می‌گیرد؟
همین اتفاق در روایت جامعه علاقه‌مند به رپ فارسی به یکی از نمادهای جدایی این دو تبدیل شد. البته اختلافشان را نمی‌شود فقط به یک ترک محدود کرد؛ حاشیه‌ها و اختلاف‌های شخصی دیگری هم در این سال‌ها مطرح شده‌اند. اما «چرا بدی» به هر حال نقطه‌ای بود که برای بسیاری، قصه رفاقت قدیمی دیگر رنگ‌وبوی سابق را نداشت.
«اون مثل داداشم بود»؛ اسم یک آهنگ یا خلاصه یک رابطه؟
بعدتر، هیچکس با انتشار «اون مثل داداشم بود» مستقیماً به رابطه قدیمی‌اش با پیشرو پرداخت. عنوان ترک خودش یک دنیا حرف داشت؛ انگار تمام آنچه از یک رفاقت قدیمی باقی مانده، در همین جمله خلاصه شده بود. پیشرو هم با «لوبیای سحرآمیز» پاسخ داد و اختلافی که می‌توانست پشت درهای بسته باقی بماند، بیش از پیش آشکار شد.
از ترکیه تا لندن؛ یک قاب برای زنده شدن خاطرات
سال‌ها گذشت تا خبر دیدار دوباره این دو در ترکیه، پس از دوره‌ای طولانی از دوری و اختلاف، دوباره توجه هواداران را جلب کند. حالا قاب تازه لندن بار دیگر همان حس را زنده کرده است؛ با این تفاوت که زمان را می‌شود در چهره‌ها دید. موهای سفید هیچکس، چهره پخته‌تر پیشرو و لبخندی که در این دیدار بر صورت او دیده می‌شود، برای مخاطب قدیمی معنایی فراتر از ظاهر دارند. حسین تهی هم در قاب حاضر است؛ همان چهره آشنایی که حضورش، تصویر را بیشتر به دیداری از نسل قدیمی رپ فارسی شبیه می‌کند.
البته از یک ویدیو نمی‌شود فهمید رابطه این دو دقیقاً در چه مرحله‌ای است یا پشت این دیدار چه گذشته. گاهی دیدن دو نفری که سال‌ها داستان رفاقت و قهرشان را دنبال کرده‌ایم، خودش کافی است تا ذهنمان برگردد به آثاری که با آن‌ها خاطره داریم؛ به دوره‌ای که رپ فارسی برایمان تازه بود و هر ترک، هر دیس و هر همکاری، یک اتفاق هیجان‌انگیز به حساب می‌آمد.
دیدار لندن یادآوری می‌کند که آدم‌ها عوض می‌شوند، سال‌ها می‌گذرند و حتی رفاقت‌های مشهور هم ممکن است مسیرهای پرفراز و نشیبی را طی کنند؛ با این حال، بعضی ترک‌ها و بعضی خاطره‌ها هنوز همان‌جا می‌مانند. شاید راز واکنش‌ها به این ویدیو هم همین باشد؛ مردم فقط از دیدن هیچکس و پیشرو کنار هم خوشحال نشده‌اند؛ برای چند لحظه، دوباره به روزهایی برگشته‌اند که این دو نفر بخشی از نوجوانی و جوانی‌شان بودند.
دیدگاه